I Went to Thank Her

First print Time and Eternity poem XIV, 14
Johnson poem 363 | Franklin poem 637

I went to thank her,
But she slept;
Her bed a funnelled stone,
With nosegays at the head and foot,
That travellers had thrown,
Who went to thank her;
But she slept.

’T was short to cross the sea
To look upon her like, alive,
But turning back ’t was slow.

Link to Books, Emily Dickinson

Podziękować jej poszłam,
Ale spała;
Jej łoże w kamieniu drążone,
Z bukiecikami u głowy i stóp,
Co od podróżników rzucone,
Jak nieśli dziękowania;
Ale spała.

Krótko trwało, przepłynąć morze,
Aby spojrzeć na nią, jakby na żywą;
Lecz odwrócić się — to mozolne.

The content may be used under any of the following licenses | Treści można używać pod którąkolwiek z poniższych licencji:
CREATIVE COMMONS LICENSE 4.0,
CREATIVE COMMONS LICENSE BY-SA 3.0,
CREATIVE COMMONS LICENSE 2.5.