The Grass

First print Nature poem IX, 9
Johnson poem 333 | Franklin poem 379

The grass so little has to do, —
A sphere of simple green,
With only butterflies to brood,
And bees to entertain;

And stir all day to pretty tunes
The breezes fetch along,
And hold the sunshine in its lap
And bow to everything;

And thread the dews all night, like pearls,
And make itself so fine, —
A duchess were too common
For such a noticing.

And even when it dies, to pass
In odors so divine,
As lowly spices gone to sleep,
Or amulets of pine;

And then to dwell in sovereign barns,
And dream the days away, —
The grass so little has to do,
I wish I were the hay!

Link to Books, Emily Dickinson

Trawy zajęcia mają tyle —
Proste grono zieleni,
Co wypielęgnować motyle,
A też pszczoły weselić;

Bujać dzień cały w ładne tony,
Które bryzy przysłały,
Hołubić w swym łonie słońca blask,
I wszem a wobec kłaniać;

Nizać przez noc jak perły, rosę
A to przenajsubtelniej —
I księżna by za pospolita
Przy takim ustrojeniu.

A nawet gdy umierają, to
Oddają wonie boskie,
Jak prostych przypraw co zasnęły,
Czy amuletów z sosny;

By mieszkać w suwerennych szopach
I śnić całymi dniami —
Trawy zajęcia mają tyle,
Że chciałabym być sianem!

The content may be used under any of the following licenses | Treści można używać pod którąkolwiek z poniższych licencji:
CREATIVE COMMONS LICENSE 4.0,
CREATIVE COMMONS LICENSE BY-SA 3.0,
CREATIVE COMMONS LICENSE 2.5.