Sukces ma smak najsłodszy
Tym, co go nie kosztują;
Nektar przychodzi pojąć
W potrzebie okrutnej.
Nikt w tej hurmie purpury,
Która flagę dziś wzięła,
Formuły dać nie umie
Tak jasnej, zwycięstwa,
Jak on, co padł, umiera,
A w uchu, wzbronione
Triumfu tony odległe
Widne i zgromione!
Pierwodruk, Życie I, 1
Johnson 67 | Franklin 112
Tekst porównany z fascykułem i przetłumaczony przez Teresę Pelka, dostępny pod dowolną z następujących licencji:
■Creative Commons Licencja 4.0, BY-SA 3.0, oraz Licencja 2.5.
■Oryginał, Higginson i Todd strona 13;
Tematyczne połączenie treści w jedną zwrotkę.
■Notki do poezji Emilii Dickinson;
Porównanie wierszy jeden za drugim z fascykułami:
■Źródło do poezji Emilii Dickinson;
■Google Drive, fascykuły z manuskryptami.
Wiersze Emilii Dickinson w przekładzie Teresy Pelka: zwrotka tematyczna, notki o inspiracji greką i łaciną, korelacie z Websterem 1828 oraz wątku arystotelesowskim, Rzecz perpetualna — ta nie zasadza się na czasie, ale na wieczności.
■Wolny dostęp PDF, Internet Archive
