Nie imać się mnie torturom,
Bo niepodległą mam duszę.
Ze śmiertelną mą istotą
Mocniejsza się łączy,
Co piłą jej nie ukłujesz
Ani bułatem rozprujesz.
Dwa zatem ciała istnieją:
Spętasz — to uleci jedno.
Od gniazda, orzeł
Wschodzi nie łatwiej
I sięga niebios
Niż ludzka moc;
Tyle, że być możesz
Sobie własnym wrogiem:
Świadomie postrzegasz więzy;
Tak samo swobodę.
Pierwodruk, Czas a Wieczność, utwór XXXV, 35
Johnson 384 | Franklin 649
■Oryginał, Higginson and Todd strona 147;
■Wydanie Teresy Pelka po angielsku.
Tłumaczenie: Teresa Pelka, 2017.
Tekstu można używać pod którąkolwiek z tutejszych licencji,
■Creative Commons 4.0, BY-SA 3.0, Licencja 2.5.
Także na licencji Creative Commons:
■Źródło do poezji Emily Dickinson, utwór po utworze.
■Notki do poezji Emily Dickinson.