Cytat w Wieku rozumu Tomasza Paine, Conway tom 4, strony 154-155.
Książka Mateusza podaje (1.6), genealogię imiennie od Dawida do późniejszych czasów, a poprzez Józefa męża
Maryi, do Chrystusa; a wpisuje tam dwadzieścia osiem pokoleń. Książka Łukasza także podaje genealogię imiennie, rozpoczynając od Chrystusa, poprzez Józefa męża Maryi aż do Dawida, czyniąc tam pokoleń czterdzieści trzy; ponadto, imiona Dawida i Józefa to jedyne które się na obu listach przedstawiają podobnie.
Jeżeli ci mężczyźni, Mateusz i Łukasz, stawiają pierwsze kroki z fałszem między sobą (a jak tu ukazują dwie listy, 
tak właśnie robią), a to przy samym początku ich opowieści 
o Jezusie Chrystusie, kim był oraz czym się zajmował, jaki pozostaje nam autorytet (jak już pytałem) by wspierał naszą wiarę w te dziwne rzeczy co nam mówią potem? Jeżeli się im 
nie da wierzyć co do jego naturalnej genealogii, jak mamy wierzyć kiedy nam mówią że był synem Boga spłodzonym 
przez ducha, a w sekrecie zapowiedział to jego matce anioł? Jeżeli skłamali już w jednej genealogii, dlaczego im wierzyć 
w czymś innym? Jeśli jego genealogia dla świata naturalnego została wytworzona, co jest pewne, dlaczego byśmy się nie 
mieli spodziewać iż ta niebiańska także, a całość to bajka?


3 Biblie i genealogia Chrystusa

Biblie są zupełnie zbieżne w zapisie oraz tak samo rozbieżne w treści, czyli względem genealogii.

Mateusz

Łukasz

---

Nie jest celem tutejszej prezentacji zniechęcać do duchowości. Zapraszam do mojej codziennej filozofii.

Książki autorstwa Teresy Pelka

Kiedy nie ma obietnicy, ale jest naprawdę możliwość.

To swoisty zdrowy rozsądek wraz ze zdolnością do wyobrażenia pomagają się uczyć duchowości. Człowiek się rodzi jedynie ze swą duszą.