A Day

First print Nature poem XXII, 22
Johnson poem 318 | Franklin poem 204

I’ll tell you how the sun rose —
A ribbon at a time!
The steeples swam in amethyst,
The news like squirrels ran!
The hills untied their bonnets,
The bobolinks begun;
Then I said softly to myself,
“That must have been the sun!”

* * * * *

But how he set, I know not.
There seemed a purple stile
Which little yellow boys and girls
Were climbing all the while,
Till when they reached the other side,
A dominie in gray
Put gently up the evening bars,
And led the flock away.

Link to Books, Emily Dickinson

Powiem ci, jak słońce wstało —
Wstążeczka po wstążeczce!
Ametystem opłynęły baszty,
Wieści — jak wiewióreczki!
Wzgórza czepce odwiązały,
Wróblowe wszczęły kweres.
A ja do siebie miękko rzekłam,
„To słońce było pewnie!”

* * * * *

Ale jak zaszło, ja nie wiem:
Jakby z purpury schodki
Co żółcone słońcem dzieci
Łazęgowały sobie,
Aż doszły na drugą stronę,
Gdzie w szarym, cicho, pastor
Zamknął na wieczór zasuwy,
I odprowadził stadko.

The content may be used under any of the following licenses | Treści można używać pod którąkolwiek z poniższych licencji:
CREATIVE COMMONS LICENSE 4.0,
CREATIVE COMMONS LICENSE BY-SA 3.0,
CREATIVE COMMONS LICENSE 2.5.